همایش تیتر

همایش تیتر هم برگزار شد. با همه خوبی ها و بدی هاش . البته نمیشه گفت خوبی هاش بیشتر بود یا بدی هاش. ولی خوب اونقدر بوی سیگار میداد ( البته محیط ها. والا همایش که بو نمیداد- نهایتا شاید یه کم بوی قرمه سبزی) که به قاعده دود کردن یه پاکت سیگار بوی دود گرفتیم. ولی خوش گذشت. خندیدیم زیاد و صحبت کردیم از اون بیشتر و خلاصه دیگه. غایبین بزرگ: مجی، فاطیمای عزیز و حنا خانوم و چند نفر دیگه و البته غایب مفقود الاثر سهیل استار ( که از یابنده تقاضا میشود با ما تماس گرفته و دوستانی را از نگرانی خارج کنند) بدونن که جاتون خالی بود و غیبت کردیم شدید و هر کی گوشش خارید و سوت کشیدو بوق زد، گناهش پای چهار راه ولیعصره و لا غیر. به ما چه. ولی خوب در این همایش هم مثل همه همایش های دیگه تصمیماتی گرفته شد. در سایز های لارج. مدیوم. اسمال و سه ایکس لارج.بد نبود. حالا اینکه کدوم یکی از تصمیمات به مرحله انجام میرسه و کدومشون به در کوزه حواله داده خواهد شد، با خدا است و مرور زمان اونها رو مشخص میکنه. آن چه که مسلمه اینه که قرار شد گروهی تشکیل بشه در جیمیل ( میل باکس گوگل) و هر کی که میل داره در جریان آخرین اخبار قرار بگیره آدرس جیمیل خودش رو برای من یا پروشات یا حاج علی امیدوار بفرسته تا پس از شور و مشورت و بررسی درباره صلاحیت های نامبرده دعوتنامه برای وی ارسال گردد. والسلام ختم کلام

:گزارش تصویری

توافق سه نفره برای بر اندازی بنیاد و اساس کلیه وبلاگ ها و وبلاگر ها.

دستها از راست به چپ: سعید کریمی، حاج علی، جناب علیرضا شیرازی


اینم یکی از دلایل بسایر فعال بودن این همایش. اصلا نفهمیدیم به چه سرعتی، چه کسی این رو ساخت. البته حدس که میشه زد. احتمال قریب به یقین شاهکار هنرمند توانا، جناب کریمی باید باشه. داستان ترکه بود که رفته بود جزیره آدم خوار ها و با چاقو به خودش میزد و میگفت حالا منم قایقتونو پنچر میکنم، احتمالا از این قایق نشات گرفته.


بهار نارنج. نوشیدنی شدیدا ایرانی و کلاسیک که در جریان همایش صرف شد. اصلا یادم رفت بپرسم چه مزه ای بود. راستی خوشمزه بود؟



اینم پایان همایش و نتایجی که حاصل شد.شدیدا چشم گیر و قابل توجه